Posts

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း (၄) ဇာတ်သိမ်း

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ ရေးသားသူ – Ko Gyi Ngwe အပိုင်း (၄) ဇာတ်သိမ်း လူသစ်စိတ်သစ် ကျွန်တော်အမှောင်ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းလျှောက်သွားနေတုန်း မျက်စိရှေ့မှာမြင်တွေ့နေရတာတွေက ကျွန်တော်တွေ့နေမြင်နေကြ မြင်ကွင်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ယောင်နနနဲ့ စမ်းတဝါးဝါးလျှောက်သွားနေတုန်း နောက်ကနေ အသံတွေကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ များပြားလှတဲ့ လူလို့တောင်ပြောလို့မရတဲ့ ယောင်္ကျား မိန်းမ ပုံဆိုးပန်းဆိုး လူတစ်သိုက်က ကျွန်တော့်ကိုလိုက်ဆွဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကြောက်လန့်တကြား ပြေးလွှားနေတုန်း တစ်နေရာအရောက် ဆေးတံကြီးခဲထားတဲ့ ကရင်အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ တဲအိမ်လေးကိုတွေ့လိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း တဲရှင်ကိုခွင့်တောင်းကာ အိမ်ပေါ်တက်ကာ ပုန်းနေလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို လိုက်နေကြတဲ့လူစုလည်း အသံပေါင်းစုံနဲ့ တစ်နေရာကို ထွက်သွားကြတာကိုလည်း အသံ တွေကတဆင့် သိလိုက်ရပါတယ်။ အန္တရာယ်တွေ လွတ်ကင်းသွားပြီမို့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။ နောက်တော့… ‘အပါး အပါး သူသတိရပြီထင်တယ်’ လို့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အသံ ကြားလိုက်ရလို့ ကျွန်တော် မျက်စေ့ကိုဖွင့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ကို ...

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း (၃)

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ ရေးသားသူ – Ko Gyi Ngwe အပိုင်း (၃) မနက်ကြတော့ ကျွန်တော်အိပ်ယာထတာ နည်းနည်းနောက်ကျတာကြောင့် ရေမိုးချိုးပြီးဆင်းလာတော့ မနက် ၈း၃၀ လောက်ရှိနေပါပြီ။ ဒါကြောင့် စားသောက်ပြီး အိမ်ရှေ့မှာ ဂျာနယ်ထိုင်ဖတ်နေပါတယ်။ ခိုင်တို့သားအမိကတော့ နောက်မှာမီးပူတိုက်ရင်း စကားတွေပြောနေလိုက်ကြတာ ရေပက်မဝင်ပါပဲ။ သူ့အဖေကတော့ ရုံးသွားနေပါတယ်။ လှိုင်ကတော့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ပန်းကန်တွေဆေးလိုက်၊ဟိုဟာဒီဟာ လုပ်လိုက်နဲ့ပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ ဂျာနယ်ဖတ်နေတုန်း ခိုင်က ‘လှိုင်ရေ.. နင့်အစ်ကိုကို ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်လောက် ပို့ပေးလိုက်ကွယ် မမ မအားလို့’ လို့ဆိုကာ ခိုင်းလိုက်တော့ တအောင့်နေတော့ လှိုင် ကော်ဖီခွက်လေးကိုင်ကာ လာချပေးပါတယ်။ အိမ်နေချင်းမို့ တီရှပ်လေးနဲ့ ချည်သားဘောင်းဘီပျော့လေးဝတ်ထားပေမယ့် တော်တော်လေးကိုကြည့်လို့ကောင်းပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်ထိုင်တဲ့ခုံမှာ လာထိုင်ပါတယ်။ ဆက်တီကလည်းနှစ်ယောက်ထိုင်ဖြစ်ပြီး အတွင်းခန်းရဲ့ အဝင်အဝဘေးမှာချထားတာမို့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို အတွင်းကနေ မမြင်နိုင်ပါဘူး။ လှိုင်ကထိုင်ပြီးချင်း.. ‘ကိုကြီးကို ကျေးဇူးတင်တယ်သိလား’ ‘ဟေ..ဘာကြောင့်’ ‘အော်.....